Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
ZAMKNIJ X

Testament Mój - Opis podmiotu lirycznego

Podmiotem lirycznym jest prawdopodobnie sam Słowacki, na co wskazuje zarówno tytuł, jak i wykorzystany typ liryki (bezpośrednia). Spisuje swój testament w poczuciu zbliżającej się śmierci. Twierdzi, że zawsze był człowiekiem uczciwym, zarówno wobec innych ludzi, jak i Boga oraz ojczyzny. Podkreśla, że jego żywot nie był beztroski - boleśnie odczuwał społeczne odrzucenie, a on sam spełnił „twardą bożą służbę”. Trudy te znosił jednak z pokorą, mając chyba w pamięci horacjańskie „Non omnis moriar”. Jest zatem świadomy wagi swej poezji, przeczuwa jej doniosłość i wpływ na losy przyszłych pokoleń.


Jawi się jako oddany przyjaciel. Docenia bliskich i wie, że będą za nim tęsknić równie mocno, jak on za nimi. To między innymi ich czyni spadkobiercami swej spuścizny. Prosi o pogrzeb przez spopielenie. Apeluje także o to, by przyjaciele zawsze potwierdzali jego miłość do ojczyzny, poświadczoną przecież straconą tam młodością. Jakby w przeczuciu zbliżającej się katastrofy Polski, nakazuje im zawsze za nią walczyć, nawet ponosząc ryzyko śmierci. Przypomina im bowiem, że są tylko „kamieniami, rzucanymi przez Boga” na szaniec.