Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.

Testament Mój - interpretacja

Symbolika

Utwór ten łączy w sobie kilka motywów:

 

Po pierwsze jest połączeniem horacjańskiego nie wszystek umrę z przesłaniem i rolą poezji tyrtejskiej nawołującej do ciągłej walki

 

Po drugie – typowy romantyczny obraz samotnego romantycznego bohatera, który poświęcił całe swoje życie na rzecz ratowania i podtrzymywania Ojczyzny

 

Po trzecie motyw nieustającej walki o

Zobacz całość tekstu
Geneza utworu Wiersz powstał na przełomie roku 1839 i 1840 w Paryżu. Jest formą testamentu poetyckiego, w którym autor wyraża swój nastrój, jaki odczuwał podczas pobytu na
Zobacz całość tekstu
Analiza utworu Wiersz nawiązuje do tradycji testamentu - spisania swych przemyśleń i ostatniej woli. Monolog podmiotu lirycznego jest zwrotem ku jego przyjaciołom, przyszłym pokoleniom i w ogóle ludzkości, z którą „żył, cierpiał i płakał”.


Utwór został podzielony na dziesięć czterowersowych strof. W ich pierwszej części Słowacki mówi o swym dotychczasowym życiu, przeczuwając zbliżającą się śmierć. Podkreśla, że zawsze był mocno związany z ludźmi, czuł się jakby ich bratem. Każdy, kto odznaczał się szlachetnością czynów i charakteru, był mu szczególnie bliski.


Poeta spadkobiercą swego pisarskiego dorobku czyni przyszłe pokolenia, jako że sam „nie zostawił żadnego dziedzica/ Ani dla (…) lutni – ani dla imienia”. Wie, że jego imię „(…) będzie jak dźwięk pusty trwać przez pokolenia”, bo wszystko, co powiedział, miało wyjątkową wagę. Jednocześnie prosi przyjaciół, by zachowali jego dobre imię. Podkreśla, że zawsze wiernie służył ojczyźnie: „A póki okręt walczył siedziałem na maszcie,/ A gdy tonął - z okrętem poszedłem pod wodę...” Przeżył w niej i dla niej swoją młodość, nie oczekując za to żadnych zaszczytów. Obawia się jednak pomówień i niezrozumienia, którego tak często doznawał za życia i dlatego tak ważna staje się jego prośba o prostowanie niepewnych kwestii:  „przyzna kto szlachetny,/ Że płaszcz na moim duchu był nie wyżebrany,/ Lecz świetnościami dawnych moich przodków świetny”.


Podmiot liryczny wydaje również jasne dyspozycje co do pogrzebu. Marzy mu się, aby zgromadziły się na nim bliskie mu osoby. Żąda, by jego ciało zostało spalone, a prochy-oddane matce. Jest to jedyne, co może dla niej
Zobacz całość tekstu
Opis sytuacji lirycznej Sytuacją liryczną jest spisywanie testamentu przez Słowackiego. Przeczuwa on zbliżającą się śmierć i chce wyrazić swoje uczucia i ostatnią wolę. Próbuje przekazać swe spostrzeżenia i zapaść w pamięć potomnych. Wie bowiem, że dopiero
Zobacz całość tekstu
Opis podmiotu lirycznego Podmiotem lirycznym jest prawdopodobnie sam Słowacki, na co wskazuje zarówno tytuł, jak i wykorzystany typ liryki (bezpośrednia). Spisuje swój testament w poczuciu zbliżającej się śmierci. Twierdzi, że zawsze był człowiekiem uczciwym, zarówno wobec innych ludzi, jak i Boga oraz ojczyzny. Podkreśla, że jego żywot nie był beztroski - boleśnie odczuwał społeczne odrzucenie, a on sam spełnił „twardą bożą służbę”. Trudy te znosił jednak z pokorą, mając chyba w pamięci horacjańskie „Non omnis moriar”. Jest zatem świadomy wagi swej poezji, przeczuwa jej
Zobacz całość tekstu
Środki stylistyczne ŚRODKI STYLISTYCZNE


1.Epitety
„niepłakana trumna”, „lata młode”, „dźwięk pusty” - służą zwiększeniu dramaturgii i wiarygodności tekstu.

2.Metafory
„Być sternikiem duchami napełnionej łodzi”, „Aż was, zjadacze chleba - w aniołów przerobi” - Słowacki ucieka się do metafor, by zwiększyć obrazowość tekstu nie musząc mówić wprost.

3.Porównania
„I będzie jak dźwięk pusty trwać przez pokolenia”, „Imię moje tak przeszło jak błyskawica” - służą zwiększeniu dramaturgii. Używając porównań do zjawisk
Zobacz całość tekstu
Budowa utworuWiersz stroficzny.
Zobacz całość tekstu