Utwór został podzielony na dziesięć czterowersowych strof. W ich pierwszej części Słowacki mówi o swym dotychczasowym życiu, przeczuwając zbliżającą się śmierć. Podkreśla, że zawsze był mocno związany z ludźmi, czuł się jakby ich bratem. Każdy, kto odznaczał się szlachetnością czynów i charakteru, był mu szczególnie bliski.
Poeta spadkobiercą swego pisarskiego dorobku czyni przyszłe pokolenia, jako że sam „nie zostawił żadnego dziedzica/ Ani dla (…) lutni – ani dla imienia”. Wie, że jego imię „(…) będzie jak dźwięk pusty trwać przez pokolenia”, bo wszystko, co powiedział, miało wyjątkową wagę. Jednocześnie prosi przyjaciół, by zachowali jego dobre imię. Podkreśla, że zawsze wiernie służył ojczyźnie: „A póki okręt walczył siedziałem na maszcie,/ A gdy tonął - z Budowa utworuWiersz stroficzny. Rymy Geneza utworu Wiersz powstał na przełomie roku 1839 i 1840 w Paryżu. Jest formą testamentu poetyckiego, w którym autor Opis podmiotu lirycznego Podmiotem lirycznym jest prawdopodobnie sam Słowacki, na co wskazuje zarówno tytuł, jak i wykorzystany typ liryki (bezpośrednia). Spisuje swój testament w poczuciu zbliżającej się śmierci. Twierdzi, że zawsze był człowiekiem uczciwym, zarówno wobec innych ludzi, jak i Boga oraz ojczyzny. Podkreśla, że jego żywot nie był beztroski - boleśnie odczuwał społeczne odrzucenie, a on sam Opis sytuacji lirycznej Sytuacją liryczną jest spisywanie testamentu przez Słowackiego. Przeczuwa on zbliżającą się śmierć i chce wyrazić swoje uczucia i ostatnią wolę. Próbuje Środki stylistyczne ŚRODKI STYLISTYCZNE
1.Epitety
„niepłakana trumna”, „lata młode”, „dźwięk pusty” - służą zwiększeniu dramaturgii i wiarygodności tekstu.
2.Metafory
„Być sternikiem duchami napełnionej łodzi”, „Aż was, zjadacze chleba - w aniołów przerobi” - Słowacki ucieka się do metafor, Symbolika
Utwór ten łączy w sobie kilka motywów:
Po pierwsze jest połączeniem horacjańskiego nie wszystek umrę
StreszczenieTestament to dokument, w którym człowiek pozostawia swoją wolę co do podziału majątku jaki pozostawia po sobie. Testament poetycki zaś to podział myśli, uczuć, refleksji jakie nagromadziły się przez lata w poecie. Do kogo kierowane są słowa testamentu ? otóż spadkobiercami Słowackiego jest garstka jego przyjaciół oraz przyszłe pokolenia, które przejmą poezję wieszczy.
Każdy testament składa się z trzech części:
W pierwszej autor testamentu mówi o sobie
W drugiej wyjaśnia swoje motywy
W trzeciej zaś pozostawia pewne nakazy,
Tak samo dzieje się w utworze Słowackiego:
O sobie:
Słowacki pisze o sobie z goryczą. Był poetą i człowiekiem, który nie zaznał w życiu zrozumienia (daje się to odczuć nie tylko w tym ale i we wszystkich pozostałych utworach tego poety, które są przepełnione liryką, tęsknotą i poczuciem ogromnego osamotnienia). Mimo tego nie pragnie on oklasków, pochwał ani tego by był on doceniony (prawdziwą miarą sławy każdego poety i twórcy jest to w jaki sposób odbierany jest już po swojej ...
